മാതാവിന്റെ സ്വര്ഗാരോപണദിനത്തിന്റെതലേ ദിവസമുള്ള ജാഗരണ ദിനമാണ് ഇത്. . 858ല് നിക്കോളാസ് ഒന്നാമന് പാപ്പ ഉപവാസത്തോടെയുള്ള ഈ ജാഗരണത്തെക്കുറിച്ച് പരാമര്ശിക്കുന്നു. ഈ ദിവസം സോയിസണ്സ് നഗരത്തിനടുത്ത് മാലാഖമാര് ഗാനം ആലപിക്കുന്നത് കേട്ടതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
സഭയുടെ ആദ്യകാലം മുതല് ഓരോ തിരുനാളിനും മുമ്പുള്ള വൈകുന്നേരം ജാഗ്രതാ ചടങ്ങുകള് നടത്തിയിരുന്നു. പ്രസ്തുത വൈകുന്നേരങ്ങളില് എല്ലാ വിശ്വാസികളും തങ്ങള് ആഘോഷിക്കാന് പോകുന്ന തിരുനാളിനായി ഒരുക്കങ്ങള് നടത്തിയിരുന്നു.. ബൈബിളില് നിന്നുള്ള വായനകള് കേള്ക്കുകയോ ഒരു പുരോഹിതന് ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രസംഗം നടത്തുകയോ ഇതില് ഉള്പ്പെട്ടേക്കാം. തുടര്ന്ന് തിരുനാള് ദിനത്തില് കുര്ബാന അര്പ്പിക്കുകയും ഉപവാസം അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിനും വിശുദ്ധ ജെറോമും ജാഗരണ എന്ന ആശയത്തെ പൂര്ണ്ണമായി പിന്തുണച്ചിരുന്നുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. സ്വര്ഗ്ഗാരോപണ ജാഗരണ ചടങ്ങ് സഭയിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ജാഗരണ ചടങ്ങുകളില് ഒന്നാണ്. എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ ദൈവം തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവര്ക്കായി സജ്ജീകരിച്ചിരിക്കുന്നവ കണ്ണുകള്കാണുകയോ ചെവികള് കേള്ക്കുകയോമനുഷ്യമനസ് ഗ്രഹിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല.( 1 കോറി 2:9)
മനുഷ്യന്റെ ഒരു നാവിനോ പേനയ്ക്കോ അനുഗ്രഹ ദര്ശനത്തില് വിശുദ്ധന്മാര് ആസ്വദിച്ച അനുഗ്രഹങ്ങളുടെ ഒരു ചെറിയ ഭാഗം പോലും വിവരിക്കാന് കഴിയില്ല. വിശുദ്ധ ജെറോമിന്റെ സാക്ഷ്യം ഇതാണ്; വിശുദ്ധ തിരുവെഴുത്തുകളിലൂടെ ഈ മഹത്വം ശാശ്വതമാണെന്നല്ലാതെ മറ്റൊരു വിവരവും നമുക്കില്ലെങ്കില്, അത് നമ്മുടെ എല്ലാ ഗ്രാഹ്യത്തിനും അതീതമായിരിക്കും. കാരണം, നമ്മുടെ ബുദ്ധി എത്ര വികസിച്ചാലും, അതിനൊരിക്കലും നിത്യതയെ മനസ്സിലാക്കാനാവില്ല; ഇത് അനന്തവും അതിരുകളില്ലാത്തതുമായതിനാല്, അത് എത്ര അറിയപ്പെടുകയും സ്നേഹിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്താലും അത് അക്ഷയവും മനസ്സിലാക്കാന് കഴിയാത്തതുമാണ്. അനന്തനും സര്വ്വശക്തനുമായ ദൈവം എല്ലാം സൃഷ്ടിച്ചതുപോലെ, അവന് അനന്തമായ ലോകങ്ങള് എപ്പോഴെങ്കിലും പുതുതായി സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില് പോലും, അത് ഇപ്പോഴും അനന്തവും മാറ്റമില്ലാത്തതുമായി തുടരും; അതുപോലെ, എണ്ണമറ്റ വിശുദ്ധന്മാര് കാണുകയും ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവന് പുതിയ അറിവിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും അനന്തമായ ഉറവിടമായി തുടരും; കാരണം സൃഷ്ടിയിലും മഹത്വത്തിലും എല്ലാ സൃഷ്ടികളും അവനില് ഒരു പരിധിവരെ മാത്രമേ പങ്കെടുക്കുന്നുള്ളൂ, ഓരോന്നും അതിന്റെ അവസ്ഥയ്ക്കനുസരിച്ച്, അതേസമയം അവന് തന്നില്ത്തന്നെ പരിമിതികളോ അവസാനമോ ഇല്ലാത്തവനാണ്.
ഈ കാരണത്താല് ഏറ്റവും ചെറിയ വിശുദ്ധരുടെ മഹത്വം പോലും അവാച്യമാണെങ്കില്, പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് എന്ത് പറയാന് കഴിയും, കാരണം വിശുദ്ധരില് അവള് ഏറ്റവും വിശുദ്ധയാണ്, അവള് തന്നെ എല്ലാ വിശുദ്ധന്മാരെക്കാളും തന്റെ പുത്രനെപ്പോലെയാണ്, കൂടാതെ അവളുടെ കൃപയും മഹത്വവും മറ്റെല്ലാവരുടെയും മഹത്വത്തെക്കാള് മികച്ചതാണ്. ഒരു ചക്രവര്ത്തിയുടെയോ അവളുടെ സാമന്തന്മാരുടെ മേലുള്ള പരമാധികാരിയുടെയോ പോലെ…
