431 ലാണ് പരിശുദ്ധ അമ്മയെ ദൈവമാതാവ് എന്ന് വിളിക്കണമെന്ന് എഫേസേസ് കൗണ്സില് ആവശ്യപ്പെട്ടത്.ഭൂമിയിലെ എല്ലാ സ്ത്രീകളെക്കാളും അത്യുന്നതനായ ദൈവമായ കര്ത്താവിനാല് അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവളാണ് മറിയം. കത്തോലിക്കാ സഭ മറിയത്തെ ദൈവമാതാവ് എന്ന് വിളിക്കുന്നത്, മാതാവിന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ ഉറവിടം മാത്രമല്ല, യഥാര്ത്ഥ വിശ്വാസത്തില് നമ്മെ ഉറച്ചുനില്ക്കാനും ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കൂടുതല് പൂര്ണ്ണമായ അറിവിലേക്ക് നമ്മെ കൊണ്ടുവരാനുമുള്ള ശക്തമായ ഒരു മാര്ഗം എന്ന നിലയില്കൂടിയാണ്. ‘വചനം മാംസമായിത്തീര്ന്നു’ എന്നതിന്റെ അര്ത്ഥം അവന് നമ്മെപ്പോലെ മാംസത്തിലും രക്തത്തിലും പങ്കാളിയായി എന്നല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല; അവന് നമ്മുടെ ശരീരത്തെ സ്വന്തമാക്കി, ഒരു സ്ത്രീയില് നിന്ന് പുരുഷനായി പുറത്തുവന്നു, ദൈവമെന്ന നിലയിലുള്ള തന്റെ അസ്തിത്വത്തെയോ പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ തലമുറയെയോ ഉപേക്ഷിക്കാതെ, മറിച്ച് അവന് ആയിരിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ മാംസമായി സ്വയം സ്വീകരിച്ചതിലൂടെ പോലും. ഇതാണ് ശരിയായ വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനം എല്ലായിടത്തും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്. വിശുദ്ധ പിതാക്കന്മാരുടെ വികാരം ഇതായിരുന്നു; അതിനാല് അവര് പരിശുദ്ധ കന്യകയെ ദൈവമാതാവ് എന്ന് വിളിക്കാന് തുനിഞ്ഞു, വചനത്തിന്റെ സ്വഭാവമോ അവന്റെ ദൈവത്വമോ പരിശുദ്ധ കന്യകയില് നിന്നാണ് ആരംഭിച്ചത് എന്നതുപോലെയല്ല, മറിച്ച് അവള് കാരണം ഒരു യുക്തിസഹമായ ആത്മാവുള്ള ആ വിശുദ്ധ ശരീരം ജനിച്ചു, അതിലേക്ക് വചനം വ്യക്തിപരമായി ഐക്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ജഡപ്രകാരം ജനിക്കുന്നുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
ദൈവിക മാതൃത്വം രക്ഷാപ്രവര്ത്തനത്തിന്റെ ആരംഭബിന്ദുവാണ്. മറിയത്തെ ദൈവമാതാവായി വിശ്വസിക്കുന്നതിലൂടെ, വചനം ജഡമായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടുവെന്നും നാം വിശ്വസിക്കുന്നു. മാതാവിന്റെ ദിവ്യമാതൃത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യം പ്രപഞ്ചം മുഴുവന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതില് ഒരിക്കലും മടുക്കാത്ത സഭ നമുക്ക് നല്കിയ മാതൃക പിന്തുടരുന്നതിനേക്കാള് മികച്ചതായി മറ്റൊന്നും ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിക്ക് നല്കാന് കഴിയില്ല. മാതാവിന്റെ ബഹുമാനാര്ത്ഥം ആരാധനാലയങ്ങളും പള്ളികളും സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ടും, അമ്മയ്ക്കായി് സമര്പ്പിക്കപ്പെട്ട സന്യാസസഭകള് സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ടും, മതപരമായ ക്രമങ്ങളുടെ അംഗീകാരം നല്കിക്കൊണ്ടും, മാതാവിനോടുള്ള വണക്കം നാം തുടരുന്നു.
