പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ ജീവിതം മുഴുവന് അവളുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ ജീവിതമായിരുന്നതിനാല്, വിമലഹൃദയം അവളുടെ ജീവിതത്തെയും സ്നേഹത്തെയും തന്നെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഗര്ഭധാരണ നിമിഷം മുതല്, പരിശുദ്ധ അമ്മ തന്നെ സൃഷ്ടിച്ച ദൈവത്തിന് വിശ്വാസം, പ്രത്യാശ, സ്നേഹം, സ്തുതി, ആരാധന, നന്ദി എന്നിവ അര്പ്പിച്ചു. ദൈവവുമായുള്ള ഐക്യം, അവിടുത്തെ ഇഷ്ടം ചെയ്യാനുള്ള അവളുടെ ആഗ്രഹം എന്നിവയായിരുന്നു അവളുടെ അഭിലാഷം; കൃപയുടെ വെളിച്ചം അവളുടെ ശുദ്ധമായ ആത്മാവില് ഒരു തടസ്സവും കണ്ടെത്തിയില്ല. മാതാവിന്റെ വിമലഹൃദയം എല്ലാ പുണ്യങ്ങളുടെയും സിംഹാസനമായിരുന്നു. മറിയത്തിന്റെ വിമലഹൃദയത്തോടുള്ള ഭക്തി വിശുദ്ധ ഹൃദയത്തോടുള്ള ഭക്തിയുടെ പൂരകമാണ്; ഒന്നില് നാം വീണ്ടെടുപ്പുകാരനായ ക്രിസ്തുവിനെ ബഹുമാനിക്കുന്നു; മറ്റൊന്നില്, സഹവീണ്ടെടുപ്പുകാരിയായ മാതാവിനെയും.. അങ്ങനെ ക്രിസ്തുവിന്റെ അമ്മയെ മേരിയുടെ വിമലഹൃദയത്തിന്റെ തിരുനാളിലൂടെ നാം ആദരിക്കുന്നു.
ദൈവ സൃഷ്ടിയുടെ മാസ്റ്റര്പീസ് ആയ മറിയയില് വളരെയധികം പ്രസാദിച്ചിരുന്നതിനാല്, അവളുടെ ശുദ്ധമായ മാംസത്തിലും രക്തത്തിലും ജനിക്കാന് ദൈവപുത്രന് ആഗ്രഹിച്ചു. മറിയം അതിന് സമ്മതം നല്കിയതിലൂടെ, ക്രിസ്തു മനുഷ്യരിലേക്ക് വന്ന ചാനലായി അമ്മ മാറി. നമ്മെ ദൈവത്തിലേക്ക് തിരികെ നയിക്കാനുള്ള ഏറ്റവും ഉറപ്പുള്ള മാര്ഗമാണിത്. ദൈവസ്നേഹത്തില് നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞുവന്നതും അതോടൊപ്പം ചേര്ന്നതുമായ മനുഷ്യനോടുള്ള മാതാവിന്റെ സ്നേഹമാണ് അവളെ ‘ഇതാ കര്ത്താവിന്റെ ദാസി എന്ന് ഏ്റ്റുപറയാന് പ്രേരിപ്പിച്ചത്.
ഫാത്തിമയില് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോള് പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ അടിയന്തിര അഭ്യര്ത്ഥനകളില് ഒന്ന് തന്റെ വിമലഹൃദയത്തോടുള്ള ഭക്തിയും സമര്പ്പണവും സംബന്ധിച്ച അപേക്ഷയായിരുന്നു നമ്മുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ ലക്ഷ്യത്തിനായി നാം സ്വയം സമര്പ്പിക്കാന് തയ്യാറാകുന്നില്ലെങ്കില് മാതാവിനോടുള്ള നമ്മുടെ ഭക്തി പൂര്ണ്ണമോ സത്യമോ അല്ല; യഥാര്ത്ഥ ഭക്തി സമര്പ്പണത്തിലോ സമര്പ്പണത്തിലോ അവസാനിക്കുന്നു. സമര്പ്പണം എന്നത് ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ്, അതിലൂടെ നാം നമ്മുടെ കൈവശമുള്ളതെല്ലാം മാത്രമല്ല, നമ്മുടെ സ്വത്വവും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു; ഇത് ഒരു കാലത്തേക്കല്ല, എന്നേക്കും; രണ്ടാമതായി, ക്രിസ്തുവിനെ നമ്മുടെ രാജാവായും പരിശുദ്ധ മാതാവിനെ നമ്മുടെ രാജ്ഞിയായും അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട് ദൈവത്തിന്റെ പരമാധികാര ആധിപത്യം നാം അംഗീകരിക്കുകയും അവര്ക്ക് പൂര്ണ്ണമായ സേവനവും ഭക്തിയും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു അവസ്ഥയാണ്.
മാതാവിന്റെ പാദാന്തികത്തില് നിന്നും ജപമാല രഹസ്യങ്ങളില് നിന്നും പഠിക്കുകയും അവളുടെ വിമലഹൃദയത്തെ മാതൃകയാക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ മാതാവിന്റെ വചനത്തിനനുസരിച്ച് പുനര്നിര്മ്മിക്കാനാണ് നാം ശ്രമിക്കേണ്ടത്.സമര്പ്പണം എന്നാല് അശുദ്ധമായതില് നിന്ന് അകന്ന് പവിത്രമായി വേര്തിരിക്കുക എന്നതാണ്; സ്വയം സ്നേഹം ഉപേക്ഷിക്കുക; നമ്മുടെ സ്വര്ഗ്ഗീയ രാജ്ഞിയോടും അതിനോടും ഐക്യത്തില് എല്ലാം ചെയ്യുക; പാപവും അവളുടെ ഹൃദയവുമായുള്ള പൂര്ണ്ണമായ ഐക്യത്തിനുള്ള എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യുക എന്നതാണ്. നമ്മള് ഇത് ചെയ്താല്, മാതാവ് നമ്മെ എല്ലാ സദ്ഗുണങ്ങളെയും ദൈവത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന വഴി നമ്മെ പഠിപ്പിക്കും.
മാതാവിനോടുള്ള നമ്മുടെ സ്നേഹം വളരെ തീവ്രമായിരിക്കണം, ഭൂമിയിലെ ഏത് അടിസ്ഥാന ലോഹത്തേക്കാളും ശക്തമായ സ്നേഹത്തിന്റെ സുവര്ണ്ണ കണ്ണികളാല് നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളെ അവളുടെ ഹൃദയങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കും; അപ്പോള് മറിയ നമ്മുടെ ചിന്തകളെയും വാക്കുകളെയും പ്രവൃത്തികളെയും നിയന്ത്രിക്കും. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന് ഒരു ലക്ഷ്യമേ ഉണ്ടാകൂ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം. നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങള് അവളുടെ താല്പ്പര്യങ്ങള്ക്കും അവളുടെ ബഹുമാനത്തിനും വേണ്ടി മാത്രമേ കൊതിക്കുകയുള്ളൂ അത് ദൈവത്തിന്റെ ബഹുമാനവുമാണ്; അവളുടെ എല്ലാ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളും മനോഭാവങ്ങളും നമ്മുടേതായി മാറും. അവളുടെ വിനയം നമ്മുടെ അഹങ്കാരത്തെ മാറ്റിസ്ഥാപിക്കും; അവളുടെ പരിശുദ്ധി നമ്മുടെ അശുദ്ധിയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു; അവളുടെ നിസ്വാര്ത്ഥത, നമ്മുടെ സ്വാര്ത്ഥതയെ തുടച്ചുനീക്കുന്നു; അവളുടെ എല്ലാ സദ്ഗുണങ്ങളും നമ്മുടെ പാപങ്ങളെ മാറ്റിസ്ഥാപിക്കുന്നു. പ്രാര്ത്ഥന, മരണാനന്തരം, പശ്ചാത്താപം എന്നിവയുടെ അര്ത്ഥം അവളില് നിന്ന് നാം പഠിക്കും. അവളുടെ കുറ്റമറ്റ ഹൃദയത്തോട് ചേര്ന്ന് വിശ്രമിക്കുമ്പോള്, നമ്മുടെ സ്വന്തം തണുത്ത കാതുകള് ദിവ്യാഗ്നിയാല് ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെടുകയും അവളുടെ കത്തുന്ന സ്നേഹത്താല് ജ്വലിക്കുകയും ചെയ്യും.
അങ്ങനെ അവള്ക്ക് കീഴടങ്ങിയ നമ്മുടെ ജീവിതങ്ങള് മാലാഖമാരുടേത് പോലെയാകും, തുടര്ച്ചയായ ഒരു സ്തുതിഗീതം; അവളുടെ വിമലഹൃദയത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിനുള്ളില് തകര്ന്നു നഷ്ടപ്പെട്ട നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങള്ക്ക്, ‘എന്റെ ആത്മാവ് കര്ത്താവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു, എന്റെ ആത്മാവ് എന്റെ രക്ഷകനായ ദൈവത്തില് സന്തോഷിക്കുന്നു’ എന്ന് യഥാര്ത്ഥത്തില് പാടാന് കഴിയും.
