പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടില് ക്ലെയര്വോക്സിന്റെ ആദ്യ മഠാധിപതിയായിരുന്ന വിശുദ്ധ ബെര്ണാഡ് ചെറുപ്രായം മുതല്തന്നെ മാതാവിനോടുള്ള ഭ്ക്തിയില് വളര്ന്നുവന്ന വ്യക്തിയായിരുന്നു.. ബെര്ണാഡ് കുട്ടിക്കാലം മുതല് തന്നെ മാതാവിന്റെ സംരക്ഷണത്തില് നിര്ത്തി, കരുണയുടെ മാതാവ് പല അവസരങ്ങളിലും അവള്ക്ക് തന്റെ ഭക്തി എത്രത്തോളം സ്വീകാര്യമാണെന്ന് കാണിച്ചുതന്നു. ചെറുപ്പത്തില്, സ്വര്ഗ്ഗരാജ്ഞിയുടെ ദര്ശനം അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായി. ഈ ദര്ശനം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയത്തില് യേശുവിനോടും മാതാവിനോടുമുള്ള ഏറ്റവും ശക്തമായ സ്നേഹം ജ്വലിപ്പിച്ചു. ഡോക്ടര്മാര് പോലും കൈയൊഴിഞ്ഞ ഒരു അസുഖത്തില് അത്ഭുതകരമായ രോഗശാന്തി അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചത് മാതാവിന്റെ മാധ്യസ്ഥം വഴിയായിരുന്നു.
മാതാവിനോടുള്ള ഭക്തികൊണ്ട് എല്ലാ ഹൃദയങ്ങളെയും ജ്വലിപ്പിക്കാന് ബെര്ണാഡ് ശ്രമിച്ചു. അവളുടെ മധ്യസ്ഥതയില് ആത്മവിശ്വാസം ഉണര്ത്താന്, അദ്ദേഹം പറയും: ‘നമ്മെ സഹായിക്കാന് അവള്ക്ക് ആവശ്യമില്ല, കാരണം അവള് ദൈവത്തിന്റെ അമ്മയാണ്; എന്നിട്ടും നല്ല മനസ്സു കാരണം അവള് കരുണയുടെ അമ്മയും നമ്മുടെ അമ്മയുമാണ്. അവള് നീതിമാന്മാരുടെ മാത്രമല്ല, പാപികളുടെ അമ്മയുമാണ്.’ ലോകാവസാനം വരെ അവളുടെ സ്തുതിയെ പ്രഘോഷിക്കുന്നതിനും, എല്ലാ ഹൃദയങ്ങളിലും അവളുടെ സ്നേഹം ജ്വലിപ്പിക്കുന്നതിനും ബെര്ണാര്ഡിന്റെ രചനകള് മാത്രം മതിയായിരുന്നു.
മാതാവിന്റെ രൂപത്തിന് മുമ്പിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോഴെല്ലാം തല കുനിച്ച് ‘ആവേ മരിയ!’ എന്ന് അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്നത് ബെര്ണാഡിന്റെ പതിവായിരുന്നു. ഇത് മാതാവിനെ എത്രമാത്രം സന്തോഷിപ്പിച്ചുവെന്ന് കാണിക്കാന്, ഒരു ദിവസം മാതാവ് കുനിഞ്ഞ് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മധുരമായി ‘ആവേ ബെര്ണാഡ്!’ എന്ന് മറുപടി നല്കുകയും ചെയ്തു.
മാതാവ് യാക്കോബിന്റെ ശോഭയുള്ള നക്ഷത്രമാണ്, അവളുടെ കിരണങ്ങള് ലോകത്തെ മുഴുവന് പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു, അവളുടെ തേജസ്സ് സ്വര്ഗത്തില് പ്രകടമായി പ്രകാശിക്കുന്നു, നരകത്തില് തുളച്ചുകയറുന്നു. അത് ഭൂമിയില് വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു, ശരീരത്തെയല്ല, ആത്മാവിനെയാണ് ചൂടാക്കുന്നത്, ദുര്ഗുണങ്ങളെയും പക്വതയുള്ള പുണ്യത്തെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നു. കാരണം, അവള് ഈ വിശാലവും വിശാലവുമായ കടലിനു മുകളില് ഉയര്ന്നുനില്ക്കുന്ന, അവളുടെ ഗുണങ്ങളാല് തിളങ്ങുന്ന, അവളുടെ മാതൃകയാല് പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന ആ ശോഭയുള്ളതും ഉജ്ജ്വലവുമായ നക്ഷത്രമാണ്. ഈ ലോകത്തിന്റെ ഒഴുക്കിലെ കൊടുങ്കാറ്റുകളിലും കൊടുങ്കാറ്റുകളിലും നിങ്ങള് ആടിയുലയുന്നതായി നിങ്ങള് കണ്ടെത്തുകയാണെങ്കില്, അതിന്റെ തിരമാലകളാല് കീഴടക്കപ്പെടാന് നിങ്ങള് ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലെങ്കില്, ഈ നക്ഷത്രത്തിന്റെ തിളക്കത്തില് നിന്ന് നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകള് തിരിക്കരുത്. പ്രലോഭനത്തിന്റെ കാറ്റ് ഉയരുകയാണെങ്കില് നിങ്ങള് കഷ്ടതയുടെ പാറയില് തട്ടിയാല് ഈ നക്ഷത്രത്തിലേക്ക് നോക്കുക; മാതാവിനെ വിളിക്കൂ! അഹങ്കാരത്തിന്റെയോ അഭിലാഷത്തിന്റെയോ, അസൂയയുടെയോ, നിന്ദയുടെയോ വീക്കങ്ങളാല് നിങ്ങള് ആടിയുലയുകയാണെങ്കില് നക്ഷത്രത്തിലേക്ക് നോക്കുക, മാതാവിനെ വിളിക്കൂ! കോപമോ അത്യാഗ്രഹമോ, മോഹമോ ഉണ്ടെങ്കില്, നിങ്ങളുടെ മനസ്സിന്റെ പുറംതൊലി ഇളക്കുക മാതാവിലേക്ക്് തിരിയുക! നിങ്ങളുടെ കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെയും പാപങ്ങളുടെയും ആധിക്യത്തില് ഭയപ്പെടുമ്പോള്, അല്ലെങ്കില് നിങ്ങളുടെ മനസ്സാക്ഷിയുടെ കളങ്കത്തില് ഭയപ്പെടുമ്പോള്, അല്ലെങ്കില് ഭാവിയിലെ ന്യായവിധിയുടെ ഭയത്താല് ഭയപ്പെടുമ്പോള്, നിങ്ങള് നിരാശയുടെ ചുഴലിക്കാറ്റില് അകപ്പെടാന് പോകുകയാണെന്ന്, അല്ലെങ്കില് നിരാശയുടെ അഗാധതയില് മുഴുകാന് പോകുകയാണെന്ന് നിങ്ങള്ക്ക് തോന്നുന്നു മാതാവിനെക്കുറിച്ച്് ചിന്തിക്കുക! അപകടങ്ങളിലും, ബുദ്ധിമുട്ടുകളിലും, സംശയങ്ങളിലും; മാതാവിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക, അവളെ വിളിക്കുക!
അവളുടെ നാമം നിങ്ങളുടെ വായില് നിന്നോ ഹൃദയത്തില് നിന്നോ ഒരിക്കലും മായാതിരിക്കട്ടെ; അവളുടെ മധ്യസ്ഥതയുടെ പ്രയോജനം നിങ്ങള്ക്ക് ലഭിക്കണമെങ്കില്, അവളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ മാതൃക അനുകരിക്കാന് മറക്കരുത്. അവളെ പിന്തുടരുന്നതിലൂടെ നിങ്ങള്ക്ക് വഴിതെറ്റാന് കഴിയില്ല; അവളോട് അപേക്ഷിക്കുന്നതിലൂടെ നിങ്ങള്ക്ക് നിരാശപ്പെടാന് കഴിയില്ല; അവളെ ചിന്തിക്കുന്നതിലൂടെ നിങ്ങള്ക്ക് അലഞ്ഞുതിരിയാന് കഴിയില്ല.
അവള് നിങ്ങളെ പിന്തുണയ്ക്കുമ്പോള്, നിങ്ങള്ക്ക് വീഴാന് കഴിയില്ല; അവള് നിങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുമ്പോള്, നിങ്ങള്ക്ക് ഭയപ്പെടാന് കഴിയില്ല; അവള് നിങ്ങളെ നയിക്കുമ്പോള്, നിങ്ങള്ക്ക് ക്ഷീണം തോന്നാന് കഴിയില്ല; അവള് ദയയുള്ളവളാണെങ്കില്, നിങ്ങള് സുരക്ഷിതയായി എത്തിച്ചേരും.
വിശുദ്ധ ബെര്ണാര്ഡ് എഴുതു്ന്നു.
